Analiz
NUPRC’nin eylül güncellemesi başlangıçta belirlenen 43 sahanın 27’sinin tahsis edildiğini bildiriyor. Tahsis bir geliştirme aşamasıdır; geri kazanılan gazı veya tesisin çalışmasını kanıtlamaz. Ticari inceleme izinden ölçülmüş akışa, bileşime, alıcı erişimine ve şartnameyi sağlayan ürünün teslim maliyetine ilerlemelidir.
Varsayımsal sahanın günde 2 MMscf sağladığını kabul edelim; MMscf bir milyon standart fitküptür. %90 gaz geri kazanımı, yıllık %90 kullanılabilirlik, 365 gün ve Mscf başına 1 MMBtu ısıl değer seçelim. Bunlar Nijerya saha ölçümleri değil, örnek girdilerdir. Satılabilir enerji 2 × 1.000 × 0,90 × 0,90 × 365 × 1 = yılda 591.300 MMBtu’dur.
Teslim gelirini 4 USD/MMBtu, değişken arıtma, sıkıştırma ve taşıma maliyetini 2 USD/MMBtu varsayalım. Kalan birim katkı 2 USD/MMBtu’dur; sabit gider, sermaye, finansman ve vergi öncesinde yılda 1.182.600 dolar sağlar. Bu katkı incelemesidir; kâr veya proje net bugünkü değeri değildir. Diğer girdiler sabitken %60, %75 ve %90 kullanılabilirlik sırasıyla 788.400, 985.500 ve 1.182.600 dolar verir.
Geri kazanım ve kullanılabilirlik ayrı çarpanlardır: ilki çalışırken tutulan gazı, ikincisi sistemin çalıştığı zamanı anlatır. Günlük akış, kesintiler dikkate alınmadan 365 ile çarpılmamalıdır. Gaz kalitesi, basınç, sıvı ayırma ve teslim mesafesi hem maliyeti hem gerçekleştirilebilir satış fiyatını değiştirebilir.
Karar için meşale debisi zaman serisi, gaz analizi, standart koşul tanımları, sıkıştırma yükü, işleme tasarımı, alıcı sözleşmeleri ve gerçekçi bakım duruşları gerekir. Gazı yakalamak önlenen emisyonu otomatik belirlemez; baz meşale verimi, metan kaçağı ve geri kazanım ekipmanının enerjisi de değerlendirilmelidir. Grafik veya tahsis sayısı gerçek proje performansı öngörmez.